Strona główna > Film, Wydarzenia > American Film Festival 2014: Część II

American Film Festival 2014: Część II

aff2014Druga część relacji z AFF, a w niej film o włamaniu do lokalnego oddziału FBI, który doprowadził do upadku rządu USA (1971), komedio-dramat o bliźniakach, którzy przypadkowo odnajdują się po latach i próbują na nowo ułożyć swoje własne życia (The Skeleton Twins). Jeden z głównych pretendentów do Oskarów (Foxcatcher), i inteligenta satyra na młode elity amerykańskie (Metropolitan).

1971 reż. Johanna Hamilton (2014)

1971Tytuł filmu to rok w którym miała miejsce bezprecedensowa akcja. Włamanie grupki, w większości studentów, do lokalnego oddziału FBI. Uzyskane w ten sposób dokumenty trafiły do opinii publicznej, a znalezione tam materiały przyczyniły się do pierwszej i jedynej w historii Stanów Zjednoczonych dymisji prezydenta tego kraju Richarda Nixona. Co więcej sprawcy tego incydentu nigdy nie zostali złapani.

Film relacjonuje historię z pierwszej ręki – jej głównych bohaterów. Opowiadają oni o tym co ich skłoniło do takiej formy nieposłuszeństwa obywatelskiego, jak przebiegały przygotowania oraz sam przebieg akcji. To jednak nie wszystko, film przedstawia również wydarzenia które nastąpiły później. Co się działo, gdy grupka weszła w posiadanie tych dokumentów, w jaki sposób przekazano je prasie i co się działo na zapleczu największych amerykańskich dzienników, gdy zorientowały się z jak gorącym materiałem mają do czynienia. W filmie występują również byli pracownicy FBI, dzięki którym możemy dowiedzieć się, co działo się po drugiej stronie barykady. W końcu autorzy pokazują jakie ta akcja miały konsekwencje dla polityków, rządzących, a także wolności całego społeczeństwa amerykańskiego.

Dla zaciekawienia Was tematem wspomnę tylko, że motywami, które skłoniły bohaterów do tego czynu był wzrost inwigilacji społeczeństwa amerykańskiego pod koniec lat 60-tych. Temat jak najbardziej aktualny, a dzisiaj z racji zdecydowanie większych możliwości technicznych w gromadzeniu danych o obywatelach, jeszcze bardziej interesujący.

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na:Filmwebie, IMDB

 

The Skeleton Twins reż. Craig Johnson (2014)

skeleton twinsTen komedio-dramat opowiada historię bliźniąt Maggie i Milo, którzy od 10 lat nie mieli okazji się spotkać. Do tego, że ich drogi z powrotem się łączą doprowadza jednak bardzo specyficzny zbieg okoliczności. Otóż w tym samym momencie, oddaleni o tysiące kilometrów, próbują popełnić samobójstwo. Zamiast w objęcia śmierci los jednak popycha ich ku sobie.

W ramach rekonwalescencji Maggie proponuje aby Milo zamieszkał przez jakiś czas wraz z nią i jej mężem. Długie rozstanie sprawiło, że bliskie kiedyś sobie rodzeństwo, podchodzi do siebie z dystansem. Każde z nich ma dodatkowo swoje dosyć skomplikowane życiowe problemy. Z biegiem czasu, pomimo istotnych różnic w ich życiu dostrzegają jednak, że żadne z nich nie jest szczęśliwe, a ich dotychczasowe życie było pasmem błędów i rozczarowań.

Film świetnie się ogląda. Reżyser bardzo sprawnie lawiruje między dramatem a komedią. Poruszane tematy, choć niełatwe, nie wywołują u widza przygnębienia. Bohaterów, pomimo skomplikowanych osobowości i cech, które nie u wszystkich muszą wzbudzać sympatię, da się lubić.

Niewątpliwie to jedno z odkryć festiwalu, gdy tylko pojawi się w kinach warto się wybrać na seans.

Moja subiektywna ocena: 8/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na:Filmwebie, IMDB

 

Foxcatcher reż. Bennett Miller (2014)

foxcatcherKolejna historia bazująca na faktach. Mistrz olimpijski w zapasach Mark Schultz (Channing Tatum) trenowany przez swojego brata Davida (Mark Ruffalo) przygotowuje się do kolejnej wielkiej imprezy. W trakcie przygotowań zgłasza się do niego multimilioner z ambicjami John du Pont (Steve Carell), który pragnie aby młodszy z braci przyłączył się do jego zespołu. Oferuje świetne warunki treningowe we własnej posiadłości. Mark, który do tej pory był w cieniu starszego brata postanawia przyjąć tą kuszącą ofertę i nieco uniezależnić się od Davida.

Odcięty od świata zaczyna przygotowania do imprezy. Niestety dosyć szybko zapał mu mija, a zakompleksiony hrabia John du Pont nie potrafi wykrzesać z niego dodatkowej energii. Mark rozluźnia treningi i stacza się w uzależnienia. Du Pont dostrzega, że potrzebuje do zrealizowania swoich ambicji starszego z braci i postanawia ściągnąć go za wszelką cenę.

David poświęcony przede wszystkim rodzinie skuszony intratną propozycją godzi się. Niestety jego relacje z Markiem się psują, a zaborczy Du Pont widzi w nim zagrożenie dla swojej dumy i ego. W końcu rywalizacja między braćmi i chore ambicje milionera doprowadzają do tragedii.

To produkcja ewidentnie nakręcona pod Oskary, czyli taka do której formalnie nie można się przyczepić. Prowadzona w nieśpiesznym tempie, choć niewątpliwie opowiada interesująca historię, to jednak, po prostu, nie porywa…

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na:Filmwebie, IMDB

 

Metropolitan reż. Whit Stillman (1990)

metropolitanReżysera tego filmu Whita Stillmana poznałem na jednej z poprzednich edycji AFF. Wówczas to zobaczyłem jego nieco dziwne ale intrygujące Pannice w opałach. W tym roku w trakcie festiwalu odbywała się retrospektywa tego reżysera, a jednym z filmów wchodzących w jej skład był jego debiut – Metropolitan.

Akcja filmu dzieje się w środowisku amerykańskich studentów wywodzących się z elit. Niemal co wieczór spotykają się oni u kogoś w mieszkaniu, aby prowadzić dysputy na temat społeczeństwa, ustrojów, filozofii, czy po prostu pograć w brydża lub poplotkować. W to zamknięte środowisko przypadkowo trafia ubogi student z proletariackiej rodziny Tom. Zostaje on szybko zaakceptowany przez grupę, z drugiej zaś strony sam poddaje się dyskretnemu urokowi burżuazji, choć nadal pozostaje wierny swoim ideałom i krytyczny w stosunku do arystokracji i wyższych klas.

Nowy członek tej zamkniętej społeczności wprowadza jednak też nieco zamętu do ułożonej paczki. Jedni go lubią, dla drugich staje się rywalem, a dla jeszcze innych obiektem westchnień. Na pewno jednak inne spojrzenie reprezentowane przez pochodzenie Toma jest źródłem do wielu tematów i dyskusji.

I choć od strony wizualnej (stroje, scenografia) film może odrobinę trącić myszką to warstwa fabularna nadal jest interesujący. Inteligentne dyskusje oraz ciekawe i błyskotliwe dialogi są w większości nadal aktualne, a spostrzeżenia i wnioski z nich wyciągane nad wyraz trafne.

Dla miłośników przegadanych filmów propozycja nie do odrzucenia.

Moja subiektywna ocena: 8/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na:Filmwebie, IMDB

Ostatnia część (oprócz podsumowania) relacji z tegorocznego AFF będzie poświęcona retrospektywie Orsona Wellesa.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: