Strona główna > Film, Wydarzenia > Film: Bracia Karamazow (Karamazovi)

Film: Bracia Karamazow (Karamazovi)

28 września 2016 Dodaj komentarz Go to comments

bracia-karamazowGrupka czeskich artystów przyjeżdża z Pragi na festiwal teatru eksperymentalnego do Krakowa. Festiwal ma odbyć się w naturalnej, postindustrialnej scenerii Nowej Huty, a jego motywem przewodnim ma być wyjście sztuki do zwykłych ludzi.

Zaraz po przyjeździe reżyser czeskiej trupy zarządza próbę, w trakcie, której aktorzy mają zaznajomić się z naturalną “sceną” byłej stalowni na której przyjdzie im grać. Dawne hale fabryczne pełne są starych urządzeń i różnych industrialnych elementów, dlatego najpierw muszą oni przejść szkolenie BHP. Szczególnie, że kilka dni wcześniej doszło tutaj do tragicznego wypadku syna jednego z tutejszych pracowników.

Aktorzy rozpoczynają więc próbę przedstawienia będącą adaptacją sztuki Dostojewskiego. Opowiada ona o śledztwie w sprawi ojcobójstwa Fiodora Karamazowa. Nie należał on do cnotliwych obywateli, był cynikiem i rozpustnikiem. Świadkami w sprawie jest jego czterech synów: główny podejrzany najstarszy i najbardziej porywczy Dymitry, intelektualista Iwan, duchowny Alosza oraz nieślubny syn Smierdiakow. Wraz z rozwojem śledztwa okazuje się, że w całą historię wplątane są też dwie kobiety: namiętna Gruszeńka oraz cnotliwa Katarzyna.

Jak widać mamy tu do czynienia z całym wachlarzem różnych typów osobowości przez co sztuka naładowana jest wieloma skrajnymi emocjami od miłości, przez zazdrość do nienawiści. W jej trakcie stawiane są trudne pytania o kwestie wiary, nieśmiertelności czy zbawienia ludzkiej duszy, aż po poszukiwanie Boga. Jest z tym połączona refleksja, że o ile Bóg nie istnieje, wszystko jest dozwolone.

Równolegle do śledzenia przedstawienia obserwujemy to co się dzieje dookoła. Próba przyciąga bowiem przypadkową widownię… pracujących gdzieniegdzie pracowników huty. Wśród nich znajduje się również stróż, którego syn uległ kilka dni wcześniej wypadkowi. Obserwowanie gry aktorskiej, rozwoju wypadków w dramacie angażuje go tak bardzo, że jego codzienne troski i problemy pozostają w cieniu tego co dzieje się na scenie… Sztuka, która wychodzi naprzeciw widza… czy nie takie było założenie tego przedsięwzięcia?

Zelenka po raz kolejny bawi się w meta opowieść… tym razem o teatrze i sztuce, którą obserwujemy na filmie. I choć większość czasu wypełnia śledzenie dramatycznej historii bohaterów powieści Dostojewskiego to przeplata się ono z problemami poszczególnych aktorów oraz stróża… Pomimo cięższej tematyki całości i tym razem nie zabrakło elementów humorystycznych, z których słyną inne filmy Zelenki.

Wydawać by się mogło, że nakręcenie adaptacji na podstawie prozy rosyjskiego klasyka nie powinno być trudne, gdyż film obroni się tylko ze względu na oryginalny materiał. Zelenka nie poszedł jednak na łatwą adaptację, a potrafił na jej kanwie stworzyć samoistne dzieło, ubogacając ją o dodatkowe poziomy interpretacyjne oraz zgrabne nawiązania między sceną a rzeczywistym światem.

Wielkie, dojrzałe kino. Brawo!

Moja subiektywna ocena: 9/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

Reklamy
  1. Brak komentarzy.
  1. 5 października 2016 o 18:12
  2. 19 października 2016 o 19:12
  3. 22 stycznia 2017 o 09:57
  4. 22 marca 2017 o 20:14

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: