Strona główna > Film, Wydarzenia > Tydzień Filmu Niemieckiego 2016: Podsumowanie

Tydzień Filmu Niemieckiego 2016: Podsumowanie

tfn2016Czas na podsumowanie Tygodnia Filmu Niemieckiego, który odbywał się we wrocławskim kinie Nowe Horyzonty. Dwa filmy z tej imprezy już opisywałem był to Toni Erdmann i Fritz Bauer kontra państwo. Dzisiaj pozostałe produkcje, które obejrzeliśmy w ramach tego przeglądu. Fukushima moja miłość oraz Pewnego razu.

Toni Erdmann reż. Maren Ade (Austra, Niemcy 2016)

toni-erdmannO filmie który zgarnął ostatnio mnóstwo trofeów podczas „europejskich oskarów” więcej pisałem w odrębnej notce.

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

 

 

Fukushima moja miłość / Grüße aus Fukushima reż. Doris Dörrie, 2016

fukushima-moja-miloscMłoda Niemka, Marie, po rozstaniu z chłopakiem postanawia wyjechać do Japonii aby jako klaun z charytatywnej organizacji Clowns4Help wnieść nieco radości do życia mieszkańców ewakuowanych ze skażonej radioaktywnie strefy w pobliżu elektrowni atomowej w Fukushimie. Myśli, że pobyt w grupie młodych wolontariuszy, wśród ludzi, których dotknęła tragedia łatwiej będzie jej poradzić sobie ze swoim problemem. Na miejscu okazuje się że młodych wolontariuszy nie ma, a towarzyszyć jej będzie jedynie starszy klaun oraz tłumaczka. W trójkę trafiają do specjalnego obozu gdzie przebywają starsi ludzie ewakuowani z terenów objętych katastrofą. Szybko więc jej entuzjazm znika i już chce wracać do ojczyzny, gdy jedna z mieszkanek obozu wymusza na niej aby zawiozła ją do strefy objętej kwarantanną, gdzie znajduje się jej dom. Kobieta postanawia bowiem tam wrócić i zamieszkać. Marie nie chcąc zostawiać jej samej, pomaga więc uporządkować opuszczony dom i urządzić się na nowo… ta nieoczekiwana znajomość nieco rozkapryszonej Niemki i doświadczonej przez życie Japonki pomimo początkowych różnic daje obydwu siłę aby stawić czoła duchom z przeszłości… Co więcej Japonka okazuje się być dawną gejszą, która wyniosła tradycyjne nauki i wychowanie przez co preferuje surowy styl życia i obyczaje.

Ten czarno biały film w reżyserii Doris Dorrie, to kolejny jej film, który dotyka kultury i obyczajów kraju kwitnącej wiśni. Na uwagę zasługuje przede wszystkim świetna rola Kaori Momoi, która swoją drogą odgrywała jedną z gejsz w znanym filmie Wyznaniach Gejszy.

Moja subiektywna ocena: 6/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

Fritz Bauer kontra państwo / Der Staat gegen Fritz Bauer reż. Lars Kraume (Niemcy 2015)

fritz-bauer-kontra-panstwoJako najciekawszy film przeglądu doczekał się oddzielnego wpisu.

Moja subiektywna ocena: 8/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

 

 

Pewnego razu / Auf Einmal reż. Asli Özge (Niemcy 2016)

pewnego-razuFilm zaczyna się od imprezy urządzonej przez pochodzącego z wpływowej rodziny młodego pracownika banku. Wśród wielu gości pojawia się na niej tajemnicza Anna, która intryguje młodego gospodarza. Gdy wszyscy opuszczają imprezę, Anna pozostaje sama z Karstenem. Po wypiciu drinka nagle słabnie, zdezorientowany Karsten zamiast dzwonić po karetkę postanawia pobiec do pobliskiej przychodni… Niestety jest ona zamknięta… po powrocie okazuje się, że Anna nie żyje… Po zawiadomieniu policji Karsten nie jest w stanie przekonać oficerów dlaczego nie zadzwonił od razu na pogotowie. Co więcej okazuje się, że nikt z jego znajomych Anny nie zna. Wygląda, że jest ona przypadkową osobą, która trafiła na imprezę.

Ojciec Karstena to wpływowy biznesmen, stara się on zatuszować sprawę. Staje się to jednak niemożliwe, gdy do sądu zgłasza się rodzina zmarłej. Okazuje się, że jest ona imigrantką z Rosji… rozpoczyna się śledztwo prowadzone przez policję a także Karstena, który stara się zrozumieć postępowanie kobiety… i oczyścić się z zarzutów.

Film zaczyna się jak rasowy kryminał, ale nie ma za wiele wspólnego z tym gatunkiem. Samo rozwiązanie zagadki nie jest bowiem istotne. Klucza należy raczej doszukiwać się w poszczególnych postaciach tej historii, żadna z nich nie jest bowiem krystalicznie czysta i nie zawsze intencje ich postępowania są dobre. Dotyczy to wszystkich od głównego bohatera, przez jego rodzinę, znajomych, kolegów z pracy, po przełożonych a na rodzinie zmarłej kończąc. Ta niejednoznaczność utrudnia interpretowanie filmu. Być może jest to celowy zabieg mający dać nam do myślenia, że nie można trafnie oceniać ludzi znający jedynie wybrane fakty… gdyż często nie są one w stanie przedstawić pełnej sytuacji… no, że wiele zależy od przypadku na który nie mamy wpływu.

Pomimo tego, że film można odczytywać na różne sposoby to jego seans nie jest zbyt satysfakcjonujący… (trudno się zidentyfikować z jakimś bohaterem), a końcówka sprawia, że w sumie trudno odczytać intencje twórców.

Moja subiektywna ocena: 5/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

Reklamy
  1. Brak komentarzy.
  1. 22 stycznia 2017 o 09:59

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: