Strona główna > Film, Słówka > Tomiga Film Awards 2016 podsumowanie filmowe

Tomiga Film Awards 2016 podsumowanie filmowe

22 stycznia 2017 Dodaj komentarz Go to comments

Tomiga Film AwardsCzas na kolejne (już piąte) podsumowanie i przyznanie osobistych nagród filmowych, Tomiga Film Awards. Jak zwykle znajdziecie w nim moje typy dotyczące najciekawszych filmów, które widziałem w minionym roku, wraz z krótkimi komentarzami oraz pełną listę wszystkich obejrzanych produkcji.

W 2016 roku obejrzałem ponad 120 filmy z czego 51 z nich doczekało się recenzji na tym blogu. Zgodnie z tradycją uczestniczyłem też w dwóch festiwalach filmowych odbywających się we Wrocławiu (American Film Festival oraz Nowe Horyzonty).

Oprócz osobistych wyborów najciekawszych produkcji oraz najlepszych twórców w różnych kategoriach opatrzonych krótkim komentarzem, w poniższym wpisie znajdziecie również pełne zestawienie wszystkich filmów obejrzanych w minionym roku z moimi ocenami oraz z linkami do moich recenzji (bądź stroną na Filmwebie).

Jeżeli szukacie inspiracji na filmy, które warto obejrzeć (lub wręcz przeciwnie, których unikać) albo macie ochotę powymieniać się swoim spostrzeżeniami w komentarzach, to zapraszam do dalszej części wpisu.

Dla przypomnienia główne założenia charakteryzujące Tomiga Film Awards:

  • dotyczą one filmów obejrzanych przeze mnie w danym roku kalendarzowym, po raz pierwszy lub na tyle dawno, że niewiele z niech pamiętam,
  • mogą więc to być również starsze produkcje (niekoniecznie powstałe w 2016 roku),
  • nie wszystkie głośne filmy z 2016 roku miałem okazję obejrzeć (może się więc okazać, że w danym roku trafił się dobry film, który nie znalazł się w zestawieniu),
  • nagrodę w danej kategorii może otrzymać kilka filmów/twórców (np. jeżeli są na tyle różne, że ciężko je bezpośrednio porównywać),
  • nie ma stałej liczby kategorii (jeżeli zechcę coś docenić to na pewno jakąś wymyślę ;))

Skoro wszystko już jasne pora na nagrody i wyróżnienia… (uwaga: klikając w tytuł przeniesiecie się do mojej pełnej recenzji).

* Filmy

Tomiga Film Awards 2016

Ten rok nie był specjalnie urodzajny pod względem filmów wybitnych  mimo wszystko postanowiłem przyznać nagrodę dwóm filmom, które zrobiły na mnie największe wrażenie…

Spotlight reż. Tom McCarthy (2015)

spotlight

Film poruszający bardzo trudny i bulwersujący temat pedofilii oraz molestowania nieletnich przez księży mógł zostać przedstawiony w sposób bardzo sensacyjny i tendencyjny. Twórcom udaje się jednak nie tylko opowiedzieć go w sposób daleki od taniej sensacji ale równocześnie patrzący na problem w bardzo szeroki sposób.  Z głównego tematu historii robi się więc bardzo interesując obraz naszego społeczeństwa, które na różnych poziomach nie potrafiło sobie poradzić z zaistniałą sytuacją. Spotlight to także idealny przykład filmu, gdzie widać fantastyczne zgranie trzech najważniejszych elementów: scenariusza, reżyserii oraz gry aktorskiej. Dzieło ważne i ponadczasowe w swym przesłaniu.

 

Zagubieni / Ztraceni v Mnichově reż. Petr Zelenka (2015)

zagubieniCzeski mistrz dawno nie dawał o sobie znać ale jak powrócił to ponownie zrobił to w wielkim stylu. Tym razem na warsztat bierze jeden z bardziej wstydliwych fragmentów historii swojego kraju, a mianowicie tzw. układ monachijki. Robi to jednak w swoim stylu czyli łącząc komediowy absurd z poważnymi tematami dotyczącymi nie tylko historii ale i dzisiejszą rzeczywistością. Całości składa się na wielopoziomową, postmodernistyczną historię zgrabnie łączącą nie tylko tematy ale i różne gatunki filmowe.

 

 

 

WYRÓŻNIENIA

Zwierzęta nocy / Nocturnal Animals reż. Tom Ford (2016)

zwierzeta-nocyNajnowszy film Toma Forda, gdyby nie nieco słabsza końcówka pewnie by wylądował jako zdobywca nagrody razem ze Spotlightem oraz Zagubionymi. Niestety zakończenie moim zdanie nieco odstaje o rewelacyjnej pierwszej połowy filmu, gdzie to intrygująca historia rozpadu małżeństwa przedstawiona została w konwencji trzymającego za gardło thrillera jakiego dawno nie widziałem na ekranach kin. Film jest też świetnie zrealizowany od strony technicznej (zdjęcia, scenografia) i aktorskiej. Na pewno jest to jedna z najciekawszych produkcji 2016 roku.

Best Blockbuster (Najlepszy Blockbuster)

Deadpool reż. Tim Miller (2016) – filmweb

deadpoolOsobiście nie jestem wielkim fanem adaptacji komiksów ale od czasu do czasu nawet tutaj zdarzają się filmy, które pozytywnie zaskakują i po prostu warto je obejrzeć. Deadpool jest właśnie takim przykładem, gdzie po części dzięki głównemu bohaterowi, a po części dzięki puszczeniu hamulców przez producentów i oczywiście reżysera, otrzymujemy niby standardową historyjkę o superbohaterze ale przedstawioną z dużą dozą absurdu i autoironii, tak że nie sposób nie docenić tej produkcji. To po prostu świetne kino rozrywkowe z duża ilością dystansu do gatunku i samego siebie.

Nowy początek / Arrival reż. Denis Villeneuve (2016)

arrivalZupełnie innym typem Blockbustera niż Deadpool, ale jednak Blockbusterem,  jest Nowy początek. Wydawać by się mogło, że z historii o przybyciu na Ziemię obcej, zaawansowanej cywilizacji nie można zrobić niczego innego niż film na modłę kolejnego Dnia Niepodległości. Utalentowany i ambitny reżyser pokazał jednak, że można „pożenić” kino dla mas w konwencji sci-fi z wielowarstwową i możliwą do różnej interpretacji historią starającą się poruszać  trudne i osobiste tematy. Jeżeli chcielibyście poczytać jakąś mniej oczywistą interpretację tego filmu to zapraszam do mojej recenzji.

The best movie you do not want to watch (Najlepszy film, którego nie będziesz chciał oglądać)

Syn Szawła / Saul fia reż. László Nemes (2015)

syn szawlaFilmy o holocauście to nie jest kino przyjemne ale film węgierskiego reżysera idzie jeszcze dalej niż większość tego typu produkcji. Podążanie krokami jednego z Sonderkommando w Auschwitz-Birkenau to ilustracja odysei przez piekło jakim był obóz koncentracyjny, misternej machiny służącej do eksterminacji ludzi, zaplanowanej jak w zegarku, co do najmniejszych detali, przez drugiego człowieka… To filmu który po seansie nie da Wam spokoju i sprawi, że na myśl „piekło” w Waszej głowie będą pojawiały się kadry z tego filmu.

 

 

 

The most wisdom movie (Najmądrzejszy film roku)

Bracia Karamazow / Karamazovi reż. Petr Zelenka (2008)

bracia-karamazowJak klasyce literatury można nadać dodatkowy meta kontekst, pokazuje po raz kolejny Zelenka. Osadzenie dramatu rosyjskiego klasyka literatury w post industrialnej rzeczywistości Nowej Huty to nie tylko zabieg mający nadać postmodernistyczny sznyt by przyciągnąć dzisiejszą publikę, to również pretekst do opowiedzenia odrębnej historii o znaczeniu sztuki w życiu człowieka.

 

 

Best Doc (Najlepszy film dokumentalny)

Senna reż. Asif Kapadia (2010) – filmweb

sennaW ubiegłym roku w kategorii film dokumentalny nagroda zdobyła Amy. Postanowiłem więc sprawdzić poprzedni, głośny film jej reżysera czyli Sennę. Film o legendarnym kierowcy wyścigowym jest skonstruowany w bardzo podobny sposób jak produkcja o słynnej wokalistce i podobnie wyłania się z niej intrygujące, prywatne oblicze znanego człowieka. Praca badawcza i zbieranie materiału, choć podobnie wnikliwa jak w przypadku Amy, to zasługuje na jeszcze większe docenienie, gdyż opowiada o postaci z lat gdy nie było Youtube’a, selfie oraz powszechnej mody na dokumentowanie wszystkich aspektów swojego prywatnego życia.

 

Movies which you shouldn’t miss (Film który szkoda by było przegapić)

Czyli kilka filmów o których mogliście nie słyszeć a z którymi warto się zapoznać.

Początek / I Origins reż. Mike Cahill (2014) – filmweb

poczatekZ postacią reżysera Mika Cahilla po raz pierwszy zetknąłem się w 2011 roku na pierwszej edycji American Film Festival. Tam to miałem przyjemność obejrzeć jego film Druga Ziemia (Another Earth). Już tamta produkcja sprawiła, że postanowiłem bliżej śledzić poczynania tego interesującego twórcy. Był to film sci-fi z niskim budżetem, gdzie zamiast nacisku na efekty specjalne na pierwszy plan wysuwają się filozoficzne i egzystencjalne tematy. Od tego czasu Lo-fi (bo takim terminem zaczęto określać takie produkcje) zaczęły pojawiać się coraz częściej (również dlatego, że można w nich było zobaczyć bardziej znanych aktorów (Singal, Moon)). Początek to ciekawie opowiedziana historia na temat znany już od czasów naszego wieszcze Adama Mickiewicza, a dotycząca „szkiełka i oka” czyli konfliktu między rozumowym, a emocjonalnym/duchowym postrzeganiem świata. Warto obejrzeć.

 

Anomalisa reż. Duke Johnson, Charlie Kaufman (2015)

anomalisaAnimacja poklatkowa skierowana wyłącznie dla dorosłych, która nie skupia się na seksie czy przemocy ale porusza ambitniejsze tematy to gratka, która nieczęsto przebija się do mainstreamu. Tym razem jeden z najbardziej oryginalnych scenarzystów hollywodzkich (Charlie Kaufman – znany z Być jak John Malkovich czy Adaptacji) postanowił usiąść również za kamerą. W efekcie dostajemy niby nieco „lżejszy” w odbiorze ale mimo wszystko wymagający refleksji (zarówno podczas, jak i po seansie) film o depresji wywołanej życiową monotonią i powtarzalnością, stopniowym konformizmem i zanikaniem uczuć prowadzącymi do samotności i wyobcowania.

 

 

Bandyci i aniołki / Outlaws and Angels reż. J.T. Mollner (2016)

outlaws and angelsNa pozór historia jak z klasycznego westernu, uciekający rabusie natrafiają na domek na odludziu zamieszkany przez rodzinę pastora. Ta wyglądająca na bogobojną rodzina w swoich czterech ścianach skrywa jednak własne tajemnice. Kto tutaj jest naprawdę bandytą, a kto aniołkiem… Film czerpie inspiracje z klasyków od spaghetti westernów, po krwawego Tarantino. Dodając do tego jeszcze elementy perwersji i nieoczekiwane zwroty akcji. Obowiązkowo dla lubiących posttarantinowskie produkcje.

 

 

 

Elitarni / Tropa de Elite reż. José Padilha (2007)

elitarniCeniony twórca filmów dokumentalnych tym razem postanowił zabrać się za fabułę. I o ile warsztatowo nieco można by się do tej produkcji przyczepić, to niewątpliwie w fascynujący i wielowymiarowy sposób przedstawia problemy elitarnych oddziałów policji działających w Rio de Janeiro skierowanych do walki z handlem narkotykami. Nie jest to jednak film wyłącznie o policji, bo zawiera szeroki kontekst polityczno-społeczny życia w południowo amerykańskich metropoliach i skomplikowane układy, które sprawiają, że życie tam często jest piekłem dla zwykłych ludzi.

 

 

Unexpected surprises (Miłe zaskoczenia)

czyli filmy co do których nie miałem dużych oczekiwań, a okazały się nad wyraz udane

Wicher / Ostwind – Zusammen sind wir frei reż. Katja von Garnier, Kristina Magdalena Henn (2013) – filmweb

wicherTego zapewne się nie spodziewaliście. Film familijny, obejrzany zupełnie przypadkiem okazał się naprawdę miłym zaskoczeniem. Główna bohaterka to nastolatka z dużego miasta, która podpada na zakończenie roku szkolnego. Zamiast udać się na wymarzony obóz z przyjaciółmi zostaje wysłana przez swoich rodziców do stadniny koni na wieś, która zarządzana jest przez jej babkę, dawną legendę hippiki. Oczywiście zbuntowana nastolatka przeżyw lekki szok odcięta od cywilizacji, ale bardzo szybko zaczyna fascynować się jednym z koni… niepokornym Wichrem, którego nikt nie potrafi okiełznać… nie będzie wielkim spoilerem, gdy zdradzę, że w końcu naszej bohaterce się to udaje i że po drodze czeka ich wiele przeciwności. Na pierwszy rzut oka ta niemiecka produkcja w sumie nie różni się za mocno od podobnych filmów Disneya. I rzeczywiście tak jest, a mimo wszystko niesamowicie wciąga i wydaje się być zdecydowanie bardziej naturalna i prawdziwa niż jej hollywodzkie odpowiedniki. Nie wiem czy to zasługa głównej, rudowłosej bohaterki, czy sposób budowania relacji między nią a tytułowym koniem, czy „nieprzeszarżowana”, bardzo naturalna reżyseria. Koniec końcem otrzymujemy film, który przyjemnie się ogląda nawet bez asysty najmłodszych.

 

Worst Movie of the Year (Najgorszy film roku czyli Zgniła Cytryna)

Choć w tym roku widziałem kilka słabych filmów to nie były one aż tak tragiczne aby przyznawać tę nagrodę.

Worst wasted potential (Najbardziej zmarnowany potencjał)

Legion samobójców / Suicide Squad reż. David Ayer (2016) – filmweb

legion-samobojcowPo poprzednim filmie Davida Ayera, który zgarnął Zgniłą cytrynę w Tomiga Film Awards 2014, tak się pastwiłem nad reżyserem, że pomyślałem, że zamiast dramatu historycznego o II Wojnie Światowej powinien nakręcić jakiś film o superbohaterach, bo w tej konwencji pewnie by się lepiej odnalazł… na moje nieszczęście jakimś cudem się o tym dowiedział… i oto nakręcił właśnie taki film… niestety w tej konwencji również się nie odnalazł. Co prawda obrońcy jego osoby mogą mówić, że efekt końcowy Legionu Samobójców to bardziej wina producentów, którzy zaczęli maczać swoje paluszki na końcowych etapach produkcji ale fakt jest faktem, Ayer widnieje jako reżyser i to on zbierze ode mnie cięgi. Szkoda bo ta szalona grupa bohaterów naprawdę miała potencjał i gdyby zabrał się za nią jakiś bardziej wszechstronny twórca (Ayer potrafi kręcić tylko filmy policyjne) mogłoby z tego wyjść coś całkiem oryginalnego… zresztą przykład Deadpoola pokazuje, że nawet z komiksu można wyczarować zabawną, oryginalną i bardzo dobrą produkcję, którą chce się oglądać.

Most disappointment (Największe rozczarowanie)

czyli znany i popularny film, który okazał się…. rozczarowaniem

Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy / Star Wars: The Force Awakens reż. J.J. Abrams (2015)

gwiezdne wojnyNie rozumiem dlaczego twórcy postanowili nazwać ten film nową częścią klasycznej serii… powinni po prostu uczciwie przyznać że robią remake… wówczas pewnie moje rozczarowanie byłoby dużo mniejsze. A tak otrzymaliśmy Nową Nadzieję w wersji marketingowego produktu skierowanego do jak najszerszej grupy odbiorców… szkoda legendy… Po więcej zarzutów zapraszam do pełnej recenzji.

 

 

 

Worst soundtrack execution (Najgorsze wykorzystanie muzyki)

Legion samobójców / Suicide Squad reż. David Ayer (2016) – filmweb

legion-samobojcowKolejna ilustracja faktu, że posiadanie ogromnego budżetu wcale nie musi przekładać się na jakość filmu. Tutaj przykład jeszcze bardziej kuriozalny, gdyż dotyczy ścieżki dźwiękowej składającej się z licencjonowanych mega hitów… Legion Samobójców pokazuje jak nie należy pochodzić do uzupełniania filmu o muzykę… i że same świetne kawałki nie gwarantują dobrego soundtracku. Jak określiła to KaTe podkład muzyczny w tej produkcji wyglądał jakby podczas kręcenia poszczególnych scen obok planu przechodziły losowe osoby z boomboxem (dla młodszych czytelników taki duży magnetofon, który nosiło się na ramieniu z podkręconym na maksa dźwiękiem i szpanowało się w latach 80-tych na ulicach Bronxu ;). W skrócie… podłożona muzyka nijak się ma do tego co dzieje się na ekranie… Po prostu brak słów…

 

 

* Twórcy

Best Director (Najlepsza reżyseria)

Tom McCarthy za Spotlight

spotlightRozpływam się nad Spotlightem ale naprawdę wymagało ogromnego wyczucia tak pokierowanie całym zespołem, aby film nie przybrał tabloidalnego charakteru. Tomowi McCarthiemu sztuka ta się udała wprost koncertowo. Nie tylko z taktem przedstawił temat ale jeszcze sprawił abyśmy zastanowili się nad rolą każdej, pojedynczej osoby w społeczeństwie i jej wpływu na otaczającą nas rzeczywistość. I co ważne, choć każdy z elementów tego filmu jest na najwyższym poziomie, żaden z nich nie przytłacza pozostałych jego części dzięki czemu całość idealnie komponuje się w film przedstawiający problem, w którym to nic nie rozprasza nas od jego meritum. Tego filmu nie dało się poprowadzić lepiej.

 

Petr ZelenkaZagubieni / Ztraceni v Mnichově

zagubieniTa produkcja ma bardzo wiele poziomów nad którymi zapanowanie wymagało ogromnego kunsztu. Historii o której kręci się film, nagle staje się historią o kręceniu filmu. Wydarzenia historyczne odbijają się na dzisiejszych relacjach, konwencje filmowe mieszają się co chwila od historycznego dramatu, przez para-dokument, po absurdalną satyrę zahaczając o dziennikarstwo śledcze. Film bawi, uczy i skłania do zastanowienia… tak wybuchowej mieszanki na takim poziomie dawno w kinie nie widziałem.

 

 

 

László NemesSyn Szawła / Saul fia

syn szawlaChoć fabułę można tutaj nazwać pretekstową to sam pomysł na skupieniu się na niemal milczącym protagoniście i pozwolenie na to aby głównym bohaterem był właściwie sam obóz koncentracyjny, stanowi o sile i wyjątkowości tego filmu. Reżyser świetnie też dobrał formę, pokazując mniej w kadrze, pozwala działać naszej podświadomości, która dopisuje sobie obraz makabrycznej całości.

 

 

 

Best Actress (Najlepsza aktorka)

Jennifer Jason Leigh jako Daisy DomergueNienawistna ósemka / The Hateful Eight

nienawistna osemkaO ile najnowszy film Tarantino niespecjalnie przypadł mi do gustu (kopia Bękartów Wojny w innych okolicznościach przyrody) to Jennifer Jason Leight przypomniała o sobie w wielkim stylu.

 

 

 

 

Best Actor (Najlepszy aktor)

Sprawdź najlepszy zespół aktorski…

 

WYRÓŻNIENIA

Leonardo DiCaprio jako Hugh GlassZjawa / The Revenant

zjawaRola Huga Glass nie jest na pewno najlepszą rolą DiCaprio w jego bardzo bogatej karierze… ale trzeba mu oddać, że bardzo chciał w końcu Oskara zdobyć, bo w końcu od dawna się on mu należał. Wyróżnienie za poświęcenie.

 

 

 

Best Actors’ Team (Najlepszy zespół aktorski)

Mark Ruffalo (Mike Rezendes), Michael Keaton (Walter „Robby” Robinson), Rachel McAdams (Sacha Pfeiffer), Liev Schreiber (Marty Baron), John Slattery (Ben Bradlee Jr.), Brian d’Arcy James (Matt Carroll), Stanley Tucci (Mitchell Garabedian) – Spotlight

spotlight

Nie przyznałem w tym roku nagrody dla najlepszego aktora bo nie potrafiłbym się zdecydować, który z bohaterów Spotlighta najbardziej by na nią zasłużył. Dlatego też postanowiłem wyróżnić całą ekipę, gdyż każda z występujących tam postaci została odegrana wprost koncertowo. Podobnie jak zespół prawdziwego Spotlighta razem zapracował na osiągnieciu wspólnego celu, tak podobnie w filmie udało się podporządkować pracę zespołową ponad indywidualiści.

 

 

Best Supporting Role (Najlepsza rola drugoplanowa)

Tom Hardy  jako John FitzgeraldZjawa / The Revenant

zjawaO ile Leonardo DiCaprio zgarnął w końcu swojego upragnionego Oscara za główną rolę w Zjawie to jednak nie było on najlepszym aktorem w tym filmie. W bezpośrednim pojedynku aktorskim to bowiem Tom Hardy okazał się zdecydowanym zwycięzcą. Jego rola pozbawionego kręgosłupa moralnego „trepa”, który dba jedynie o własne korzyści przyćmiewa swoim naturalizmem nawet nadludzkie wysiłki Leo. Szkoda, że akademia go nie doceniła, bo na pewno nikt nie miałby żalu gdyby zdobył Oscara.

 

 

Best Episodic Role (Najlepsza rola epizodyczna)

Charlize Theron jako Ravenna – Łowca i Królowa Lodu / The Huntsman: Winter’s War filmweb

Jeżeli jest jakiś powód do obejrzenia prequela przygód Łowcy to jest nim niewątpliwie Charlize Theron w roli Królowej Ravenny. Choć w filmie więcej czasu obserwujemy jej siostrę, nota bene bardzo dobrze zagraną przez Emily Blunt to kilka ostatnich scen, gdy na ekranie pojawia się Charlize przypomina, że prawdziwa królowa jest tylko jedna… aż ciarki przechodzą po plecach. Zresztą pierwszą część też można obejrzeć wyłącznie dla roli Theron (tam jest jej znacznie więcej).

* Techniczne

Best photography (Najlepsze zdjęcia)

Mátyás Erdély – Syn Szawła / Saul fia reż. László Nemes (2015)

Zdjęcia Matyasa Erdely z Szyna Szawła na pewno przywodzą na myśl choćby techniki Emmanuela Lubezkina, gdzie to kamera umieszczona zostaje za plecami bohatera i podąża za nim nie odstępując go na krok i choć nie są one tak doskonałe techniczne to właśnie przez swoją niedoskonałość, ograniczone pole widzenia, a także pokazywanie rzeczywistości we fragmentaryczny sposób najbardziej oddziałują na widza…

Emmanuel LubezkiZjawa / The Revenant

Nie będę się za długo usprawiedliwiał to piąta edycja Tomiga Film Awards i po raz trzeci Emmanuel Lubezki zgarnia nagrodę za najlepsze zdjęcia. Ten gościa za każdym robi niewyobrażalne rzeczy z kamerą. Po prostu czapki z głów.

 

 

WYRÓŻNIENIE

Natasha BraierNeon Demon / The Neon Demon

Neon Demon to zdecydowanie przerost formy nad treścią… ale choćby dla tej formy warto go obejrzeć. Minimalistyczne, zimne pomieszczenia, z mnóstwem symboli oraz spektakularną grą świetlną, a do tego wystylizowane kadry są prawdziwą ucztą dla oka… szkoda tylko, że nie dorasta do tego opowiadana historia… a właściwie historyjka…

 

Most interesting soundtrack (Najciekawsza ścieżka dźwiękowa w filmie)

W tym roku nie przypominam sobie ścieżki dźwiękowej, która wywarła by na mnie tak duże wrażenie aby przyznać jej nagrodę główną… stąd takiej nagrody nie ma. Jest jednak kilka interesujących pozycji, które w trakcie seansu mnie zaintrygowały na tyle żeby dać im wyróżnienie.

WYRÓŻNIENIE

W tym roku jakoś nostalgicznie tak wyszło… inspiracji z ubiegłego wieku…

Cliff Martinez – Neon Demon / The Neon Demon

Tak jak w przypadku zdjęć rozdanie Tomiga Film Awards nie może się jak dotychczas obyć bez Emmanuela Lubezkina tak w przypadku muzyki po raz kolejny na liście znajduje się Cliff Martinez. Neon Demon to wydmuszka fabularna… ale audiowizualnie jak najbardziej zachwyca.

 

Jóhann Jóhannsson – Nowy początek / Arrival

Kolejnym kompozytorem na którego warto zwrócić uwagę jest Jóhann Jóhannsson, który stworzył intrygującą ścieżkę dźwiękowa do ambitnego blockbustera sci-fi jakim był Arrival. Warto obserwować tego kompozytora w szczególności, że będzie on odpowiadał za warstwę muzyczną w nowym Blade Runnerze.

 

Best Scenography (Najlepszy scenografia)

Anomalisa reż. Duke Johnson, Charlie Kaufman (2015)

Tym razem nagrodę dla najlepszej scenografii postanowiłem przyznać filmowy z modelami. Pomieszczenia w których rozgrywa  się akcja są bowiem oddane z takim pietyzmem, że wydają się rozgrywać w skali naturalnej wielkości.

 

Best Screenplay (Najlepszy Scenariusz)

Petr ZelenkaZagubieni / Ztraceni v Mnichově

zagubieniPetr Zelenka po raz kolejny udowadnia, że jest fantastycznym scenarzystą. W jego tekstach nie ma zbędnych postaci czy wydarzeń. Wszystkie elementy zgrabnie układają się w całość. W Zagubionych na dodatek świetnie lawiruje między różnymi gatunkami (od groteskowej komedii, po historyczny drama) i stylistykami puszczając co chwilę oczka do widzów, poprzez nawiązania do wydarzeń tak historycznych, jak i aktualnych, dodając do tego jeszcze coś dla miłośników kinematografii w postaci nawiązań do motywów ze słynnych filmów.

 

 

Tom McCarthy, Josh Singer – Spotlight

spotlightZarówno świetna reżyseria, jak i doskonała gra aktorska mogła by pójść na marne gdyby materiał źródłowy do Spotlighta nie był genialny. Nie chodzi o sam temat ale o jego bardzo wyważone przedstawienie i spojrzenie na problem ze zdecydowanie szerszej perspektywy niż tylko problem molestowania przez księży. W skrypcie postawiono bowiem mocne akcenty również na innych ważnych sprawach otaczającej nas rzeczywistości jak np. znaczenie dziennikarstwa śledczego czy roli społeczeństwa w reagowaniu na wszelkie zalążki czającego się wkoło zła.

 

 

* Podsumowanie

Poniżej znajdziecie kompletne zestawienie wszystkich filmów, które obejrzałem w ubiegłym roku, począwszy od tych najlepiej ocenionych. W obrębie jednej oceny również starałem się promować, umieszczając na wyższych pozycjach, filmy, które moim zdaniem wyróżniają się na tle pozostałych, podobnie ocenionych.

Jeżeli recenzja filmu znajduje się na blogu możecie do niej przejść klikając na jego tytuł. W przeciwnym przypadku obok znajdziecie link do informacji o filmie w serwisu Filmweb. Gwiazdka przy tytule oznacza, że dany film widziałem już kiedyś ale dopiero teraz (po ponownym obejrzeniu) go oceniłem – takie filmy nie są brane pod uwagę podczas przyznawania nagród. Zdecydowanie zainteresujcie się filmami z ocenami od 7 włącznie wzwyż.

9/10 Rewelacja – coś więcej niż bardzo dobry film!

8/10 Bardzo dobre – po prostu polecam!

7/10 Dobre – moim zdaniem dobre, ale na dla wszystkich

6/10 Generalnie OK – można obejrzeć

5/10 Jak nie ma nic innego – można ale nie trzeba (z naciskiem na to drugie)

  • Ja, Olga Hepnarova / Já, Olga Hepnarová reż. Petr Kazda, Tomáš Weinreb (2016)
  • Sygnał / The Signal reż. William Eubank (2014) – filmweb
  • Sęp  reż. Eugeniusz Korin (2012) – filmweb
  • Orbitowanie bez cukru / Reality Bites reż. Ben Stiller (1994) – filmweb
  • Jason Bourne reż. Paul Greengrass (2016) – filmweb
  • Koniec świata / Southlander Tales reż. Richard Kelly (2006) – filmweb
  • Frances Ha reż. Noah Baumbach (2012) – filmweb
  • Astropia / Astrópía reż. Gunnar B. Gudmundsson (2007) – filmweb
  • Bez hamulców / Premium Rush reż. David Koepp (2016) – filmweb
  • Lucy reż. Luc Besson (2014) – filmweb
  • Adventurados reż. Berton Pierce (2015)
  • Happy, Happy / Sykt lykkelig reż. Anne Sewitsky (2010) – filmweb
  • Pan i Pani Kiler / Killers reż. Robert Luketic (2010) – filmweb
  • Pewnego razu / Auf Einmal reż. Asli Özge (2016)

4/10 Słabe – szkoda czasu

Na zakończenie, jak zwykle, zachęcam do podsunięcia mi tytułów, które Waszym zdaniem warto było obejrzeć w minionym roku, a ja jeszcze nie miałem okazji ich widzieć. Oczywiście jeżeli chcecie podyskutować o moich wyborach i Waszych wrażeniach dotyczących konkretnych tytułów, bądź całego zestawienia, zapraszam do dzielenia się spostrzeżeniami.

Poprzednie edycje Tomiga Film Awards:

Reklamy
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: