Tomiga Film Awards 2017 podsumowanie filmowe

Tomiga Film AwardsZapraszam już na szóste podsumowanie i przyznanie moich osobistych nagród filmowych, Tomiga Film Awards. Zawiera ono zestawienie najciekawszych filmów, które widziałem w minionym roku, wraz z krótkimi komentarzami oraz pełną listę wszystkich obejrzanych produkcji.

W 2017 roku obejrzałem ponad 133 filmy z czego 43 z nich doczekało się recenzji na Tomiga Blog. Zgodnie z tradycją uczestniczyłem też w dwóch festiwalach filmowych odbywających się we Wrocławiu (American Film Festival oraz Nowe Horyzonty).

Oprócz osobistych wyborów najciekawszych produkcji oraz najlepszych twórców w różnych kategoriach opatrzonych krótkim komentarzem, w poniższym wpisie znajdziecie pełne zestawienie wszystkich filmów obejrzanych w minionym roku z moimi ocenami oraz z linkami do moich recenzji (bądź strony danego filmu na Filmwebie).

Jeżeli szukacie inspiracji na filmy, które warto obejrzeć (lub wręcz przeciwnie, których unikać) albo macie ochotę powymieniać się swoim spostrzeżeniami w komentarzach, to zapraszam do dalszej części wpisu.

Dla przypomnienia główne założenia charakteryzujące Tomiga Film Awards:

  • dotyczą one filmów obejrzanych przeze mnie w danym roku kalendarzowym,
  • nie są to więc tylko filmy z danego roku, mogą być to również starsze produkcje,
  • nie wszystkie głośne filmy z 2017 roku miałem okazję obejrzeć (może się więc okazać, że w danym roku trafił się dobry film, który nie znalazł się w zestawieniu),
  • nagrodę w danej kategorii może otrzymać kilka filmów/twórców (np. jeżeli są na tyle różne, że ciężko je bezpośrednio porównywać),
  • nie ma stałej liczby kategorii (jeżeli zechcę coś docenić to na pewno jakąś wymyślę ;))

Skoro wszystko już jasne pora na nagrody i wyróżnienia… (uwaga: klikając w tytuł przeniesiecie się do mojej pełnej recenzji).

* Filmy

Tomiga Film Awards 2017

Psychoza / Psycho reż. Alfred Hitchcock (1960) – filmweb

Nie, to nie jest żart. W tym roku było kilka filmów, które otarło się o miano najlepszego filmu roku ale gdy się nad nimi zastanowiłem, to każdemu z nich czegoś brakowało abym z czystym sumieniem mógł przyznać mu główną nagrodę (spokojnie, pojawią się one w innych kategoriach). Nie miałem jednak wątpliwości przy najsłynniejszym filmie mistrza suspensu.

Konwencja tego zestawienia pozwala na uhonorowanie filmów niekoniecznie nowych… być może trudno w to uwierzyć ale Psychozy wcześnie nie widziałem… i być może dobrze się stało, gdyż teraz w pełni mogę docenić genialność tego filmu. Jeżeli, ktoś jeszcze go nie widział… to pozostaje mi tylko zachęcać do nadrobienia zaległości.

W sumie trailer też warto zobaczyć… bo to również małe arcydzieło 🙂

WYRÓŻNIENIA (czyli zabrakło o włos)

Więcej o tych filmach poniżej.

Unexpected surprises (Miła niespodzianka)

Aż do piekła / Hell or High Water reż. David Mackenzie 2016

Być może największym zaskoczeniem będzie dla Was, że film ten uzyskał nagrodę w kategorii… największa niespodzianka. Nie jest to bowiem film zupełnie nieznany. W ubiegłym roku otrzymał nawet kilka nominacji do Oskarów, a mimo wszystko, moim zdaniem, nie zyskał takiej atencji na jaką zasługuje. Gdyby nie Psychoza to pewnie ten film wyróżniłbym jako najlepszy w ubiegłym roku (nawet mimo tego, że wcale nie oceniłem go najwyżej z ubiegłorocznych tytułów). Aż do piekła jest filmem najbardziej kompletny i najrówniejszy z tych, które widziałem w 2017 roku. Wszystko stało w nim na najwyższym poziomie: scenariusz, reżyseria, obsada aktorska, zdjęcia… całość dodatkowo jest angażująca i wielowymiarowy w przekazie.

 

Best sequel (Najlepszy sequel)

Blade Runner 2049 reż. Denis Villeneuve (2017)

Być może niektórych rozczaruje, że film ten zyskuje tylko nagrodę jako najlepszy sequel, bo moja ocena tego filmu była jedną z najwyższych jakie wystawiłem w ubiegłym roku. Nowy Blade Runner to świetny film, który jednak miał pewne mankamenty. Natomiast jako sequel jest na pewno rewelacyjny. Tak powinien wyglądać sequel filmu kultowego, który nie kopiuje ale rozwija uniwersum i do niego nawiązuje… tak Gwiezdne Wojny do Was piję.

The most wisdom movie (Najmądrzejszy film roku) czyli film dający najwięcej do myślenia

Człowiek z Ziemi / The Man from Earth reż. Richard Schenkman 2007

Ten niepozorny, niskobudżetowy film wbrew okładce nie do końca jest produkcją sci-fi (a przynajmniej nie taką jak większość widzów kojarzy ten gatunek). Choć film powstał w 2007 roku, na pierwszy rzut oka, wygląda jakby pochodził z lat 80-tych XX wieku. Pod względem realizacji można mu wiele zarzucić. Od taniej, new age’owej ścieżki dźwiękowej (kojarzonej z serialami TV z lat 80-tych), przez skromną scenografię (praktycznie jeden niewielki domek i jego podwórko), nie najlepszą reżyserię (reżyser debiutował filmem Playboy: Playmates in Paradise ;), po nierówne aktorstwo (właściwie oprócz głównego bohatera bronią się jeszcze ze 2 role). A jednak gorąco zachęcam do jego obejrzenia. Człowiek z Ziemi to dzieło niemal filozoficzne, traktujące o dziejach ludzkości i pojedynczego człowieka na przestrzeni tysiącleci… jak ewoluował nasz gatunek, jak zdobywał wiedzę i doświadczenia, jak budowała się historia, mity, legendy i wierzenia religijne. Po seansie zostaniecie zapewne z wieloma pytaniami i tematami do przemyślenia, być może dla niektórych seans ten okaże się nawet przełomowym momentem w życiu…

Best Superhero Movie (Najlepszy film o superbohaterach)

Logan: Wolverine / Logan reż. James Mangold (2017)

Osobiście nie jestem fanem filmów o superbohaterach i nie śledzę z wypiekami na twarzy każdej nowości z tego “gatunku”. W tym roku obejrzałem jednak stosunkowo dużo filmów dziejących się w popularnych uniwersach. Poziom tych produkcji był różny, jednak w większości przypadków hype wokół takich produkcji nie dorównywał produktowi końcowemu. Był jednak jeden wyjątek. Logan: Wolverin. Sam motyw na którym oparto tę produkcję nie jest co prawda specjalnie oryginalny (wygląda na mocno inspirowany grą The Last of Us) ale był już dobrą zachętą do sprawdzenia tego filmu. Sam motyw nie byłby jednak wystarczający, gdyby nie poszło za nim odpowiednie wykonanie, a bardziej konkretnie, akcenty w jaki sposób rozłożono całą historię. I tutaj jest zaskakująco dobrze. Tak naprawdę to rasowy dramat z kilkoma ciekawymi i poważnymi problemami ubrany w komiksowe uniwersum. I właśnie ten komiksowy rodowód najbardziej mi uwierał w całym filmie… film dostał ode mnie jedynie 7+. Po prostu gdy zaczynała się „rozwałka” na ekranie cała immersja i zaangażowanie w fabułę u mnie osobiście znikała. Nie umniejsza to faktu, że to najciekawszy film o superbohaterach jaki obejrzałem w ubiegłym roku. Nawet jeżeli nie przepadacie za takimi produkcjami Loganowi warto dać szansę, bo jest to kino zupełnie innego kalibru niż przykładowo ostatni Thor Ragnarok.

The Best European Movie (Najlepszy film europejski)

Dusza i ciało / Testről és Lélekről reż. Ildikó Enyedi (2017)

Nie lubię rozgraniczać kina ze względu na jego pochodzenie. Po prostu dobre kino jest dobre niezależnie od szerokości geograficznej jego powstania. Dusza i ciało to film, który bardzo mi się spodobał i był jednym z najlepszych filmów, które widziałem w ubiegłym roku. Stąd niezbędne było jego wyróżnienie, a skoro już wspomniałem o filmach hollywodzkich i superbohaterskich to dorzucam też kino europejskie. Przez długi czas trudno powiedzieć z jakim gatunkiem mamy do czynienia… czy to dokument o życiu jeleni ;), dramat, kryminał, komedia… ostatecznie okazuje się, że to love story… ale zdecydowanie daleki od sztampy Hollywood. Momentami opowieść ta jest bardzo surrealistyczno-groteskwa, to czy uznamy ją za smutną czy zabawną zależy od punktu widzenia każdego z widzów.

 

Best Debut (Najlepszy debiut)

Uciekaj! / Get Out reż. Jordan Peele (2017)

Film reklamowany jako horror, na szczęście (przynajmniej według mnie) horrorem do końca nie był. Jest jednak świetną satyrą na poprawność polityczną, a także nowy rodzaj rasizmu, który istnieje w Stanach Zjednoczonych. Wydawać by się mogło, że temat jest oklepany i trudno pokazać go w świeży sposób ale młody reżyser/komik udowodnił, że się da. Zabawny, a jednocześnie niebanalny… bawi się zarówno konwencją jak i oczekiwaniami widzów.

 

Cult Movie of the Year (Kultowy film roku)

Córki dancingu / The Lure reż. Agnieszka Smoczyńska (2015)

Jeden z najoryginalniejszy filmów w polskiej kinematografii w XXI wiek. Filmu, który bardziej popularny jest za oceanem niż w naszym rodzimym kraju. Pewnie przyczynił się do tego niefortunny polski zwiastun, który przedstawia film jako kolejną komedię romantyczną… jego amerykańska wersja jest zdecydowanie bliższa duchowi oryginału. Klimat neo-PRL i nie tylko dancingowa muzyka nowocześnie zaaranżowana i bardzo różnorodna to nie jedyne jego atuty. Każdy miłośnik oryginalnego kina musi ten film zobaczyć! (Amerykański trailer poniżej).

Best Doc (Najlepszy film dokumentalny)

ELIÁN reż. Tim Golden, Ross McDonnell (2017)

Historia kilkuletniego chłopca Eliana, która poruszyła na przełomie XX i XXI wieku społeczeństwa Stanów Zjednoczonych i Kuby. W 1999 roku kilku uchodźców z Kuby wypływa na prowizorycznej tratwie w kierunku wybrzeży USA. Wśród nich jest matka Eliana ze swoim synem. U brzegów Florydy tratwę z dryfującym chłopcem dostrzegli rybacy… nikogo innego na niej nie było. Reszta uciekinierów zginęła. Chłopiec trafia w ręce dalekiej rodziny która przybyła z Kuby wiele lat wcześniej i zamieszkała w Miami, jednak o jego zwrot upomniał się jego kubański ojciec. Sprawa Eliana przestaje już być tylko skomplikowanym dramatem rodzinnym, ale staje się sprawą międzynarodową, gdyż we wszystko włączyły się rządy i przywódcy Kuby oraz Stanów Zjednoczonych z Fidelem na czela. Cała historia spolaryzowała również mieszkańców obydwu krajów oraz lokalne społeczności.

Autorzy bardzo taktownie i z wielu punktów widzenia pokazują różne aspekty tej skomplikowanej, wielopoziomowej i interesującej historii. Oprócz bogatych materiałów archiwalnych z dwóch stron konfliktu (amerykańskie i kubańskiej) znajdziemy też wypowiedzi jej głównych bohaterów. Począwszy od rybaków, którzy znaleźli dryfującego chłopca, przez jego dalszą rodzinę, kubańskich imigrantów mieszkających w USA, po prawników, dziennikarzy, polityków oraz pracowników instytucji rządowych, które były zaangażowane w całą sprawę, i musiały podjąć ostateczną decyzje o pozostaniu lub deportacji chłopca. W końcu mamy też dalszą historię Eliana oraz jego wypowiedzi, gdy jest już dorosły…

Movies which you shouldn’t miss (Film który szkoda by było przegapić)

Czyli kilka filmów o których mogliście nie słyszeć lub po prostu przeoczyć a z którymi warto się zapoznać.

Marlina: zbrodnia w czterech aktach / Marlina Si Pembunuh Empat Babak reż. Mouly Surya (2017)

Indonezyjska kinematografia pewnie nie jest Wam zbyt dobrze znana. Okazuje się jednak, że potrafi zaskoczyć. Marlina to współczesny spaghetti western w stylu filmów Sergio Leone ale dziejąca się na indonezyjskich pustkowiach. Główną bohaterką jest mieszkająca na odludzi młoda wdowa, którą najeżdża banda  domagająca się zwrotu długów jej nieżyjącego męża.

Niby prosta ale wciągająca historia, niespiesznie sfilmowana, mając w sobie zarówno nutkę grozy jak i humoru, nawiązująca do tradycji, aktualnej sytuacji w Indonezji ale mimo wszystko uniwersalna. Film w duchu Sergio Leone, Quentina Tarantino i… Mad Maxa.

The Square reż. Ruben Östlund (2017)

To zgrabna satyra na klasę średnią, artystów i środowisko artystyczne, sztukę współczesną, poprawność polityczną, podziały w społeczeństwie, wolność słowa, granice tolerancji, rozbieżność między tym co wyznajemy, a co czynimy na co dzień, konflikty klasowe między burżuazją (klasa średnia) a biedotą (imigranci), a także konflikt między intelektem, a prymitywną siłą… w końcu stawiamy sobie pytanie dotyczące paradoksu państwa opiekuńczego w którym interesy jednostki i społeczeństwa nie zawsze są zbieżne.

Sporo tego prawda? Mimo wszystko nie jest to ciężki dramat i nie znajdziecie tam żadnego moralizatorstwa, a wręcz przeciwnie reżyser sprytnie stawia naszego bohatera w sytuacjach życiowych, które choć wywołują śmiech po chwili sprawiają, że widz przestaje się czuć komfortowo… bo czy przypadkiem nie postąpiłby tak samo jak wyśmiewany przed chwilą bohater… Film stawia więcej tematów do przemyśleń niż daje odpowiedzi… i to jest jego największą zaletą.

Best scenes (Najlepsze sceny)

The Square Scena w restauracji

The Square to film, który ma tą specyficzną cechę, że oglądając poczynania bohatera w pierwszym momencie ogarnia nas śmiech… a chwilę później zastyga on nam na ustach, gdy zaczynamy zastanawiać się jak sami zachowalibyśmy się w danej sytuacji… i czy przypadkiem nie tak samo jak nasz obśmiewany bohater… W filmie tym jest wiele takich momentów ale jednym z najlepiej obrazujących to uczucie jest scena dziejąca się w wykwintnej restauracji, gdzie odbywa się specyficzny performance…

… to jeszcze nie koniec tej sceny więc sięgnijcie po cały film…

Blade Runner 2049Holograficzna scena seksu

Do annałów kinematografii przejdzie zapewne też niebanalna scena “erotyczna” z trójką bohaterów w Blade runnerze 2049… Oficerem K. jego wirtualną dziewczyną Joi oraz wynajętą prostytutką… która miała dostarczyć ciała dla wirtualnego bytu. Całość pomysłowa, wysmakowana, wieloznaczna… i skomplikowana technicznie.

Najciekawsze wykorzystanie muzyki

Baby Driver reż. Edgar Wright (2017)

Choć osobiście nie jestem wielkim fanem tego filmu to na pewno nie można mu odmówić perfekcyjnego wykorzystania muzyki do której zmontowano praktycznie cały film (choć sama muzyka jest dosyć średnia). Na poziomie koncepcyjno-technicznym robi to wrażenie i należy się odpowiednia nagroda.

a skoro już jesteśmy przy scenach samochodowych… to

Najlepsza scena karambolu

Blues Brothers / The Blues Brothers reż. John Landis (1980)- filmweb

Blues Brothers to film legenda. Przyznam, że ze względu na tytuł zawierający gatunek muzyczny, którego fanem raczej nie jestem, nie miałem parcia na to aby go obejrzeć. W końcu jednak nadrobiłem zaległość i… to film z gatunku, które trzeba znać – spokojnie to “trzeba” nie oznacza cierpiętniczego wysiedzenia na seansie… bo oglądanie tej kryminalno-muzycznej komedii to czysta przyjemność. Prosta historia została bowiem przedstawiona na wielkim luzie i z ogromnym dystansem do którego dostosowali się zarówno aktorzy jak i cała ekipa. Dodano do tego świetną muzykę (nie aż tak bluesową jak mi się ten gatunek kojarzył). Co jednak najbardziej mnie zaskoczyło to wysokobudżetowość tej produkcji o czym świadczy kilka niesamowitych scena z udziałem dużej liczby samochodów i słynnego karambolu wozów policyjnych ścigających głównych bohaterów. Dzisiaj taki film w Hollywood by nie powstał. Fantastyczna zabawa w kino.

Best Fights Scenes (Najlpesza scena walki)

Strefa śmierci / Sha po lang reż. Wilson Yip (2005) – filmweb

Nie obejrzałem w tym roku filmu na miarę Raida jeżeli chodzi o bijatyki ale Strefa śmierci (S.P.L KillZone) ma kilka świetnych scen walk. Jedną z nich jest pojedynek dwóch mistrzów wschodnich sztuk walk, który podobno był w większości improwizowany. To warto zobaczyć!

O ile Donniego Yena pewnie spora część kinomanów kojarzy to warto też zapamiętać jego przeciwnika Wu Jinga. Jako bonus jeszcze jedna scena z Kill Zone tym razem z Wu Jingiem w roli głównej.

Worst Movie of the Year (Najgorszy film roku czyli Zgniła Cytryna)

Cukierki / Sukaryot reż. Joseph Pitchhadze (2013)

Trailer oraz festiwalowy opis tego filmy był tak kuszący, że film ten zawędrował na listę filmów, które obejrzeliśmy w trakcie ubiegłorocznego festiwalu Nowe Horyzonty. Niestety to co zobaczyliśmy na ekranie było na tyle nudne i nieinspirujące że wszyliśmy w trakcie seansu. Najciekawsze sceny znalazły się w zwiastunie…

 

Most overhyped movie (Najbardziej przehypowany film roku)

czyli znany i popularny film, który okazał się…. niczym specjalnym

La La Land reż. Damien Chazelle (2016)

Tutaj będzie w skrócie… La La Land to przeciętny musical, który z bliżej nieokreślonych powodów zdominował ubiegłoroczne Oskary. To nie tylko najbardziej przehypowany film ubiegłego roku ale i chyba, jak dotychczas, całego XXI wieku. Jeżeli nie zgadzasz się z tą opinią i potrzebujesz bardziej szczegółowego  uzasadnianie odsyłam do pełnej recenzji.

* Twórcy

Best Director (Najlepsza reżyseria)

Alfred HitchcockPsychoza / Psycho (1960) – filmweb

O Psychozie napisano już mnóstwo więc od siebie dodam, że to film który fantastycznie się ogląda pomimo niemal 60 lat na karku i trzyma w napięciu od samego początku po sam koniec. I nie, nie jest to tylko nagroda za scenę prysznicową… praktycznie każda scena to majstersztyk. Tak się powinno kręcić filmy.

David MackenzieAż do piekła / Hell or High Water (2016)

David Mackenzie prezentuje nam kino z krwi i kości… ze świetnym scenariuszem, niejednoznacznymi postaciami i wielowarstwową historią. Gdybym miał uzasadnić swym wybór jednym słowem byłaby to „równość”. Wszystkie elementy tego film stoją na równie wysokim poziomie i nic nie zostało tutaj pozostawione przypadkowi.

Akcja filmu, choć na pozór toczy się dosyć powoli, to jednak nie pozwoli nam się nudzić. Spokojne kadry teksańskiej prowincji pełne słońca, piasku i niewielkich, opustoszałych miasteczek bynajmniej nie usypiają, a nadają specyficznego klimatu całej produkcji. Dodatkowo podkreśla go jeszcze nieśpieszna muzyka.

WYRÓŻNIENIE

Denis Villeneuve Blade Runner 2049

Blade Runner otrzymuje tylko wyróżnienie. Niestety w wielu momentach film jest zbyt dosłowny (moim zdaniem to problem bardziej oczekiwań producentów niż reżysera) jednak wyróżnienie otrzymuje, za reżyserię filmu – sequela, które pokazuje jak powinna wyglądać kontynuacja. Taka, która potrafi rozwinąć świat, pomysł i setting z oryginału bez jego prostego kopiowania. I na takie sequele powinna czekać publiczność, a nie klepane na jedno kopyto kolejne reinkarnacje tych samych bohaterów i wydarzeń opartych na sprawdzonym schemacie…

Best Actress (Najlepsza aktorka)

Isabelle Huppert jako Michèle Leblanc – Elle reż. Paul Verhoeven (2017)

Elle to wbrew pozorom nie do końca standardowy thriller. To kino niepokojące i niejednoznaczne w swoim wydźwięku oraz wyłamujące się z prostych schematów, ale przez to stanowiące interesujący punkt wyjścia do wielu dyskusji. A kwintesencją tego filmu jest postać głównej bohaterki granej przez Isabelle Huppert, bardzo wieloznaczna, pełna sprzeczności oraz tajemnic. Z jednej strony ofiara, z drugiej wyrafinowana manipulatora. Kobieta twarda i zdecydowana, a jednak tylko kobieta.

Natalie Portman jako Jackie – Jackie reż. Pablo Larraín (2016) – filmweb

Natalie Portman od czasu Czarnego Łabędzie nie grała w specjalne ambitnych filmach. Mam nadzieję, że od Jackie powróci do poważniejszych ról. Bo wciąż jest to świetna aktorka. Jackie Kennedy w jej wykonaniu jest nie tylko stylowa i inteligenta, momentami kokieteryjną ale również wyrachowaną i pewną siebie kobietą.

Best Actor (Najlepszy aktor)

Joseph Gordon-Levitt jako Neil McCormick w Zły dotyk

Joseph Gordon-Levitt to aktor chyba niedoceniony. Być może dlatego, że często jego role są lepsze niż filmy w których gra. Akurat Zły dotyk to bardzo ciekawy film, a rola młodego chłopaka będącego męską prostytutką jest na tyle wyrazista i ekspresyjna, a zarazem tragiczna, że zdecydowanie zapada w pamięć… na pewno przyczynia się do tego świetna postawa, młodego wówczas, aktora.

WYRÓŻNIENIA

Best Actors’ Duo (Najlepszy duet aktorski)

Alexandra Borbély jako Mária i Géza Morcsányi jako Endre – Dusza i ciało / Testről és Lélekről

To nie tylko jeden z najciekawszych filmów ubiegłego roku ale też niezwykła para bohaterów. Kierownik rzeźni oraz młoda specjalistka od spraw jakości. Każde z nich to typ wrażliwego samotnika, który jak strachliwe jelenie stroni od ludzi i zamyka się w swoim małym światku. On zmęczony i doświadczony przez życie z niesprawną jedną ręką, ona pedantyczna i nieomylna jak maszyna, w pewnym momencie orientują się, że mają ze sobą coś wspólnego. Niestety ich obopólna nieufność w stosunku do drugiego człowieka (mająca różne korzenie) sprawia, że trudno jest im nawiązać kontakt, a gdy już to następuje, wcale nie zmierzamy do pomyślnego happy endu.

Najlepsi amatorzy w filmie

Brooklynn Prince jako Moonee, Valeria Cotto jako Jancey, Christopher Rivera jako Scooty – The Florida Project

Choć osobiście film mnie ten nieco wynudził to nie da się ukryć, że posiada on wiele elementów składowych naprawdę wysokich lotów. Na szczególne wyróżnienie zasługuje grupka dzieciaków, których wybryki śledzimy na ekranie. Są tak naturalne i prawdziwe, że trudno tu powiedzieć coś o aktorstwie. Niewątpliwie wielkie uznania należą się reżyserowi za poprowadzenie takich naturszczyków.

Best Supporting Role (Najlepsza rola drugoplanowa)

O ile z przyznaniem nagród dla odtwórców ról głównych miałem mały problem to w przypadku ról drugoplanowych mam aż nadmiar kandydatów:

Jeff Bridges jako Marcus Hamilton – Aż do piekła / Hell or High Water

Aż do piekła posiada kilka ciekawych ról. Na szczególne wyróżnienia zasługują jednak grający na luzie Jeff Bridges jako odchodzący na emeryturę Texas Rangers.

Chris Pine jako Toby Howard – Aż do piekła / Hell or High Water

Chris Pine do tej pory kojarzył mi się z raczej przystojniakiem bez większego talentu… tutaj gra przeciw własnemu emploi, i naprawdę pozytywnie zaskakuję. Może będą z niego jeszcze jacyś ludzie…

Barkhad Abdi jako Muse – Kaptan Phillips / Captain Phillips

Nie jestem fanem trzęsącej się kamery Greengrassa ale gdy tylko ograniczy nieco swoją manierę znaną z Bourne’ów to potrafi on nakręcić trzymający w napięciu film sensacyjny. W Kapitanie Philipsie najbardziej jednak zaskoczyła mnie rola jednego z somalijskich piratów. Abdi świetnie wciela się w przypartego do muru ale wciąż inteligentnego przeciwnika, którego jeżeli nawet nie lubimy to przynajmniej rozumiemy i szanujemy.

Barry Keoghan jako Martin – Zabicie świętego jelenia / The Killing of a Sacred Deer

Zabicie Świętego Jelenia zupełni mi nie podeszło. To najsłabszy film reżysera, przełożyło się to na głównych aktorów, którzy grali w konwencji nie psującej do tego dzieła. Jedynym bohaterem, który wychodzi z tego obrazu zwycięsko jest tajemniczy chłopak Martin w którego wciela się Barry Keoghan, który zdecydowanie najciekawiej i najbardziej naturalnie wypadł z całej ekipy, tworząc postać intrygującą, a zarazem zwyczajną. Ten chłopak naprawdę ma talent.

Willem Dafoe jako Bobby  – The Florida Project

Jednym z nielicznych profesjonalnych aktorów grający we Florida Project jest Willem Dafoe i trzeba przyznać, że w roli zarządcy motelu w którym dzieje się akcja jest naprawdę świetny. Starając się pogodzić pełnioną funkcję z ludzkim podejściem do „wymagającej” społeczności.

* Techniczne

Best photography (Najlepsze zdjęcia)

Roger Deakins –  Blade Runner 2049

Tutaj bez niespodzianek… strona wizualna Blade Runnera powala pod każdym względem… nie ma co tego opisywać po prostu trzeba to zobaczyć. Każdą scenę z tego filmu można by oprawić i powiesić na ścianie.

 

WYRÓŻNIENIE

Christian VolckmanRenesans / Renaissance

Przygotowywany przez francuskiego reżysera przez 6 lat Renesans to film tylko przeciętny, który zostawia po sobie sporo niedosytu ale jego strona wizualna wciąż intryguje. Połączenie Sin City z Blade Runnerem w czarno białej animacji wygląda naprawdę intrygująco.

 

Most interesting soundtrack (Najciekawsza ścieżka dźwiękowa w filmie)

W tym roku nie przypominam sobie ścieżki dźwiękowej, która wywarła by na mnie tak duże wrażenie aby przyznać jej nagrodę główną… stąd takiej nagrody nie ma. Jest jednak kilka interesujących pozycji, które w trakcie seansu mnie zaintrygowały na tyle żeby dać im wyróżnienie.

WYRÓŻNIENIE

Ballady i RomanseCórki dancingu / The Lure

Ścieżka dźwiękowa z Córek Dancingu przegotowana przez grupę Ballady i Romanse może nie jest najbardziej wyrafinowana ale trzeba przyznać, że jest nowocześnie zaaranżowana i różnorodna (wbrew tytułowi nie tylko z nieśmiertelnymi hitami dancingowymi mamy tu do czynienia). Faktem jest natomiast, że po seansie nie dawała mi spokoju, z przyjemnością do niej wracałem przypominając sobie poszczególne kadry z filmu.

Keegan DeWittBliźnięta / Gemini

Ten stosunkowo mało znany thriller ma bardzo hipnotyzujący rytm, który współtworzy obraz i dźwięk. Mnie osobiście ścieżka dźwiękowa z tej produkcji bardzo przypadła do gustu. Niestety trudno ją gdzieś odsłuchać, a szkoda bo neo-noirowe klimaty intrygują mnie również w muzyce.

 

Benjamin Wallfisch i Hans ZimmerBlade Runner 2049

Blade Runner dostanie wyróżnienie nie dlatego, że skomponowana przez Wallfischa i Zimmera muzyka dorównuje oryginałowi Vangelisa (myślę że nie należało mieć takich oczekiwań) ale dlatego, że potrafili oni podobnie jak cały film stworzyć soundtrack z jednej strony nawiązujący do oryginału, ale oryginalny i inny w warstwie stylistycznej.

Best song (Najlepsza piosenka)

Justin Hurwitz – City of Stars La La Land

O ile samo La La Land zjechałem dosyć mocno w swojej recenzji (w sumie nawet nie tyle sam film ale hype jaki wokół niego się zrobił). To piosence tytułowej trudno odmówić uroku… szkoda tylko, że w całym musicalu było tylko ze 3 takie utwory. Jednak nagroda dla piosenka roku wędruje dla City of Stars z La La Land.

 

Best Screenplay (Najlepszy Scenariusz)

Jerome BixbyCzłowiek z Ziemi / The Man from Earth

Napisany u schyłku życia przez Jeromego Bixbiego (scenarzysty m.in oryginalnego Star Treka oraz Strefy Mroku) skrypt do Człowieka z Ziemi mógł chyba powstać tylko u człowieka, który już wiele przeżył i nabrał dystansu do otaczającego nas świata. To dzieło niemal filozoficzne traktujące o dziejach ludzkości i pojedynczego człowieka na przestrzeni tysiącleci… jak ewoluował nasz gatunek, jak zdobywał wiedzę i doświadczenia, jak budowała się historia, mity, legendy i wierzenia religijne. Na pewno pozostawi Was z wieloma pytaniami po seansie.

Taylor SheridanAż do piekła / Hell or High Water

Taylor Sheridan to jeszcze stosunkowo młody scenarzysta ale już ma na koncie kilka sukcesów. Przed skryptem do Aż do piekła stworzył bowiem świetne SicarioAż do piekła z początku wydaje się kryminałem w konwencji współczesnego westernu. Z biegiem czasu historia zaczyna nabierać jednak kolejnych niuansów i warstw, które sprawiają, że ta opowieść o występku przeistacza się w dramat, a nawet film obyczajowy. Ubiegłoroczna nominacja do Oskara za scenariusz w pełni zasłużona.

Jonathan PereraSama przeciw wszystkim / Miss Sloane

Przegadany thriller w stylu The Social Network najbardziej wyróżnia się swoim przewrotnym scenariuszem. A samo zakończenie to jeden z najbardziej zaskakujących puent jaki miałem okazję widzieć w kinie w ciągu ostatnich kilku lat.

* Podsumowanie

Poniżej znajdziecie kompletne zestawienie wszystkich filmów, które obejrzałem w ubiegłym roku, począwszy od tych najlepiej ocenionych. W obrębie jednej oceny również starałem się promować, umieszczając na wyższych pozycjach, filmy, które moim zdaniem wyróżniają się na tle pozostałych, podobnie ocenionych.

Jeżeli recenzja filmu znajduje się na blogu możecie do niej przejść klikając na jego tytuł. W przeciwnym przypadku obok znajdziecie link do informacji o filmie w serwisu Filmweb. Gwiazdka przy tytule oznacza, że dany film widziałem już kiedyś ale dopiero teraz (po ponownym obejrzeniu) go oceniłem – takie filmy nie są brane pod uwagę podczas przyznawania nagród. Zdecydowanie zainteresujcie się filmami z ocenami od 7 włącznie wzwyż.

9/10 Rewelacja – coś więcej niż bardzo dobry film!

8/10 Bardzo dobre – po prostu polecam!

7/10 Dobre – moim zdaniem dobre, ale na dla wszystkich

  • The Square reż. Ruben Östlund (2017)
  • Logan: Wolverine / Logan reż. James Mangold (2017)
  • Marlina: zbrodnia w czterech aktach / Marlina Si Pembunuh Empat Babak reż. Mouly Surya (2017)
  • Zły dotyk / Mysterious Skin reż. Gregg Araki (2004)
  • Bliźnięta / Gemini reż. Aaron Katz (2017)
  • Elle reż. Paul Verhoeven (2017)
  • Quo Vado? reż. Gennaro Nunziante (2016)
  • Ostatni król Szkocji / The Last King of Scotland reż. Kevin Macdonald (2006)- filmweb
  • Paterson reż. Jim Jarmusch (2016)
  • Zawrót głowy / Vertigo reż. Alfred Hitchcock (1958) – filmweb
  • Córki dancingu / The Lure reż. Agnieszka Smoczyńska (2015)
  • Ładunek 200 / Gruz 200 reż. Aleksey Balabanov (2007)- filmweb
  • Ogary miłości / Hounds of Love reż. Ben Young (2016)
  • Pitch Black reż. David Twohy (2000) – filmweb
  • Młodzi przebojowi / Sing Street reż. John Carney (2016) – filmweb
  • Sztuka dorastania / The Art of Getting By reż. Gavin Wiesen (2011) – filmweb
  • Dar / The Gift reż. Joel Edgerton (2015) – filmweb
  • Baranek Shaun / Shaun the Sheep Movie reż. Mark Burton, Richard Starzak (2015) – filmweb
  • John Wick 2 / John Wick: Chapter Two reż. Chad Stahelski (2017)
  • Księgowy / The Accountant reż. Gavin O’Connor (2016) – filmweb
  • Ukryte / Caché reż. Michael Haneke (2005) – filmweb
  • Wszechstronna dziewczyna / The Girl with All the Gifts reż. Colm McCarthy (2016) – filmweb
  • Ghost in the Shell reż. Rupert Sanders (2017) – filmweb
  • Captain Fantastic reż. Matt Ross (2016) – filmweb
  • Lewy sercowy / Punch-Drunk Love reż. Paul Thomas Anderson (2002) – filmweb
  • Western reż. Valeska Grisebach (2017)
  • Split reż. M. Night Shyamalan (2016) – filmweb
  • Baby Driver reż. Edgar Wright (2017)
  • Stoker reż. Chan-wook Park (2013) – filmweb
  • Dunkierka / Dunkirk reż. Christopher Nolan (2017)
  • Praktykant / The Intern reż. Nancy Meyers (2015) – filmweb
  • Anna Karenina reż. Joe Wright (2012) – filmweb
  • Jesus Christ Superstar reż. Norman Jewison (1973) – filmweb
  • Odleciany cyrk Monty Pythona / Holy Flying Circus reż. Owen Harris (2011) – filmweb
  • Wszyscy wygrywają / Win Win reż. Tom McCarthy (2011) – filmweb
  • W ułamku sekundy / Aus dem Nichts reż. Fatih Akin (2017)
  • Kocha, lubi, szanuje / Crazy, Stupid, Love. reż. Glenn Ficarra, John Requa (2011) – filmweb
  • Szklana pułapka 4.0 / Live Free or Die Hard reż. Len Wiseman (2007) – filmweb
  • Gorący towar / The Heat reż. Paul Feig (2013) – filmweb
  • Strażnicy Galaktyki vol. 2 / Guardians of the Galaxy Vol. 2 reż. James Gunn (2017) – filmweb
  • Thor: Ragnarok reż. Taika Waititi (2017)
  • Człowiek o tysiącu twarzy / El hombre de las mil caras reż. Alberto Rodríguez (2016) – filmweb
  • Manifesto reż. Julian Rosefeldt (2015)
  • Kobiety i XX wiek / 20th Century Women reż. Mike Mills (2016) – filmweb
  • Straceni chłopcy / The Lost Boys reż. Joel Schumacher (1987) – filmweb
  • Frank reż. Lenny Abrahamson (2014) – filmweb
  • LEGO® BATMAN: FILM / The Lego Batman Movie reż. Chris McKay (2017) – filmweb
  • Dumni i wściekli / Pride reż. Matthew Warchus (2014) – filmweb
  • Pojedynek / Sleuth reż. Kenneth Branagh (2007) – filmweb
  • Frankenweenie reż. Tim Burton (2012) – filmweb

6/10 Generalnie OK – można obejrzeć

  • Nie czas na łzy / Boys Don’t Cry reż. Kimberly Peirce (1999) – filmweb
  • Mięso / Grave reż. Julia Ducournau (2016)
  • Snowden reż. Oliver Stone (2016)
  • 21 Jump Street reż. Phil Lord, Christopher Miller (2012) – filmweb
  • Nerve reż. Henry Joost, Ariel Schulman (2016) filmweb
  • Super 8 reż. J.J. Abrams (2011) – filmweb
  • Pitch Perfect reż. Jason Moore (2012) – filmweb
  • Citizenfour reż. Laura Poitras (2014)
  • Kebab i horoskop reż. Grzegorz Jaroszuk (2014) filmweb
  • Idolki z Tokyo / Tokyo Idols reż. Kyoko Miyake (2017)
  • Klient / Forushande reż. Asghar Farhadi (2016)
  • Pod Mocnym Aniołem reż. Wojciech Smarzowski (2014) – filmweb
  • Notatki o skandalu / Notes on a Scandal reż. Richard Eyre (2006) – filmweb
  • Strefa śmierci / Sha po lang reż. Wilson Yip (2005) – filmweb
  • Auta 3 / Cars 3 reż. Brian Fee (2017) – filmweb
  • Jackie reż. Pablo Larraín (2016) – filmweb
  • Agentka / Spy reż. Paul Feig (2015) – filmweb
  • Nigdy cię tu nie było / You Were Never Really Here reż. Lynne Ramsay (2017)
  • Szybcy i wściekli 8 / The Fate of the Furious reż. F. Gary Gray (2017) – filmweb
  • Wonder Woman reż. Patty Jenkins (2017) – filmweb
  • Zabójczy układ / The Replacement Killers reż. Antoine Fuqua (1998) – filmweb
  • Spokojne serce / Lev shaket meod reż. Eitan Anner (2016)
  • Ugotowany / Burnt reż. John Wells (2015) – filmweb
  • Porachunki / Lock, Stock and Two Smoking Barrels reż. Guy Ritchie (1998) – filmweb
  • Kontrabanda / Contraband reż. Baltasar Kormákur (2012) – filmweb
  • Italian race / Veloce come il vento reż. Matteo Rovere (2016) – filmweb
  • Włamanie na śniadanie / Bandits reż. Barry Levinson (2001) – filmweb
  • Harold / Harold reż. T. Sean Shannon (2008) – filmweb
  • Pasażerowie / Passangers reż. Morten Tyldum (2016) – filmweb
  • Śmietanka towarzyska / Café Society reż. Woody Allen (2016) – filmweb
  • Sing reż. Garth Jennings (2016) – filmweb
  • Free Fire reż. Ben Wheatley (2016)
  • Fruitvale / Fruitvale Station reż. Ryan Coogler (2013) – filmweb
  • Star Trek: W nieznane / Star Trek Beyond reż. Justin Lin (2016) – filmweb
  • Pogrzebany / Buried reż. Rodrigo Cortés (2010) – filmweb
  • 20 000 dni na Ziemi / 20,000 Days on Earth reż. Jane Pollard, Iain Forsyth (2014) – filmweb
  • 78/82 reż. Alexandre O. Philippe (2017)
  • Operacja Świt / Rescue Dawn reż. Werner Herzog (2006) – filmweb
  • Klub winowajców / The Breakfast Club reż. John Hughes (1985) – filmweb
  • Tangerine Dream. Rewolucja dźwięku / Revolution of Sound. Tangerine Dream reż. Margarete Kreuzer (2017) – filmweb
  • Obywatelka Jane: Walka o miasto / Citizen Jane: Battle for the City reż. Matt Tyrnauer (2016)
  • Renesans / Renaissance reż. Christian Volckman (2006) – filmweb
  • Ant-Man reż. Peyton Reed (2015) – filmweb
  • Kochana mamusia nie żyje / Mommy Dead and Dearest reż. Erin Lee Carr (2017)

5/10 Jak nie ma nic innego – można ale nie trzeba (z naciskiem na to drugie)

4/10 Słabe – szkoda czasu

  • The Limits of Control reż. Jim Jarmusch (2009) – filmweb
  • 1945 reż. Ferenc Török (2017)
  • Jesús reż. Fernando Guzzoni (2016)
  • Need for Speed reż. Scott Waugh (2014) – filmweb
  • The World is Mine reż. Ann Oren (2017)

3/10 Słabe i nudne – szkoda czasu i nerwów

Na zakończenie, jak zwykle, zachęcam do podsunięcia mi tytułów, które Waszym zdaniem warto było obejrzeć w minionym roku, a ja jeszcze nie miałem okazji ich widzieć. Oczywiście jeżeli chcecie podyskutować o moich wyborach i Waszych wrażeniach dotyczących konkretnych tytułów, bądź całego zestawienia, zapraszam do dzielenia się spostrzeżeniami.

Poprzednie edycje Tomiga Film Awards: oznaczone są tagiem Tomiga Film Awards

2 myśli na temat “Tomiga Film Awards 2017 podsumowanie filmowe

  1. A co Pan sądzi o innym filmie nominowanym do Oskara „Lady Bird”, które trochę będzie chyba niedocenione? (na myśli mam chyba Polskę głównie)
    Złote Globy zarobił i Greta Gerwig chyba słusznie może być nazwana reżyserką z pomysłem oby po tym drugim swoim filmie zaczęła kręcić więcej takich produkcji, choć może nie częściej 😉 bo jako aktorka też jest niezła.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s