Nowe Horyzonty 2018: Część I

Najwyższa pora na relację z tegorocznej edycji festiwalu Nowe Horyzonty. Rozpoczynamy od czterech filmów. Dogman to opowieść o tym co może doprowadzić zwykłego człowiek do przekraczania kolejnych granic występku. DRIB to z kolei satyra na branżę reklamową, a na meta poziomie film o tym jak jesteśmy manipulowani przez media. Dla miłośników radzieckiego undergroundu rockowego jeden z najciekawszych filmów festiwalu czyli Lato… a dla przeciwników multikulti o tym jak honorowanie tradycyjnych wartości może doprowadzić do konfliktu rodzinnego, gdy młode pokolenia wychowane w innym środowisku musi skonfrontować się z rodzicami uwięzionymi w swoich ramach kulturowych (Co ludzie powiedzą / Hva vil folk si). 

Dogman reż. Matteo Garrone (Włochy, Francja 2018)

Główny bohater Marcello to skromny, niepozorny psi fryzjer mieszkający w niewielkim włoskim miasteczku. To człowiek poczciwy, który stara się żyć w zgodzie z wszystkimi mieszkańcami, kocha psy, swoją córkę i nie skrzywdziłby nawet muchy. W jego sąsiedztwo od czasu do czasu zapuszcza się jednak wiecznie naćpany osiłek Simon, który terroryzuje okolicę. Marcello, dusza człowiek, stara się balansować stosunki z sąsiadami, a Simonem dla którego od czasu do czasu załatwia kokainę. Niestety naiwność Simona zostaje wykorzystany, a jego decyzje nie tylko przysparzają mu wrogów w okolicy ale i sprawia, że wkracza na otwartą wojnę z lokalnym gangsterem.

Dobrze nakręcony film o tym jak zwykły człowiek przełamuje kolejne bariery występku… Pomimo bardzo dobrej roli tytułowej (Marcello Fonte) nie jest to jednak ten kaliber co filmy von Triera czy Smarzowskiego .

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB


DRIB reż. Kristoffer Borgli (Norwegia 2017)

Film dokumentalny nakręcony przez młodego reżysera (Kristoffer Borgli), który chciał opisać autentyczną historię komika Amira Asgharnejada. Gdy podzielił się tym pomysłem z Amirem ten zgodził się… ale pod warunkiem, że on sam zagra głównego bohatera czyli samego siebie.

Amir to postać znana i kontrowersyjna kilka lat temu zasłynął filmikami na YouTubie podczas których chodząc po ulicach zaczepiał większych i silniejszych od siebie prowokując ich do bójki… w których mocno borywał Filmy te stały się znanymi wiralami oglądanymi przez miliony ludzi. Ich popularność sprawiła, że z Amirem skontaktowała się pewna amerykańska agencja reklamowa z Los Angeles z propozycją nakręcenia reklamówki napoju energetycznego.

Entuzjazm z jakim pracownicy agencji witają swoją internetową gwiazdę, która da się “pobić dla sławy” zaczyna jednak szybko znikać, gdy okazuje się, że internetowy idol nie zbyt chętnie nadstawia policzka w imię napoju energetycznego. Szczególnie, że wkrótce okazuje się, że słynne filmiki na Youtubie to zwykłe ustawki. Sytuacja na planie produkcyjnym zaczyna się coraz bardziej komplikować, a otwartość i przyjazność amerykanów okazuje się równie prawdziwa jak bójki Amira.

Film poprowadzono w taki sposób, że zgrabnie lawiruje pomiędzy scenami prawdziwymi i fikcyjnymi. W wielu momentach trudno stwierdzić co działo się naprawdę, o co jest tylko zgrabną manipulacją faktami. Dodatkowo smaczku całości dodaje postać komika, który jako główny bohater również wydaj się sterować całą historią, a także reżyserem kręcącym dokument poddając w wątpliwość to czy jego opowieści są prawdziwe.

Ostatecznie otrzymujemy meta satyrę na branżę reklamową przypominającą nieco konwencją Wyjście przez sklep z pamiątkamiBanksy’ego gdzie granica między przedstawieniem prawdziwych wydarzeń, fikcją oraz manipulacją widzami jest bardzo cienka.

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB


Lato / Leto reż. Kirył Serebrennikow (Rosja, Francja 2018)

Jako jeden z najciekawszych filmów festiwalu doczekał się oddzielnego wpisu

Moja subiektywna ocena: 8/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB 


Co ludzie powiedzą / Hva vil folk si reż. Iram Haq (Norwegia, Niemcy, Szwecja 2017)

Nisha to nastolatka która jest córką pakistańskich imigrantów od lat mieszkających w Norwegii. Jej ojciec prowadzi osiedlowy sklepik matka zaś zajmuje się domem. Dla rodziców Nisha wydaj się wzorową córką, jednak gdy tylko go opuszcza staje się zwykłą norweską nastolatką włóczącą się ze znajomymi, imprezująca i flirtującą z chłopakami.

Pewnego wieczoru ojciec nakrywa ją sam na sam z chłopakiem w jej pokoju. Całość kończy się awanturą, gdyż taka “hańba” jest nie do zniesienia (bo co ludzie powiedzą). W całą rodzinną awanturę angażuje się instytucja państwowa, która pomaga gnębionym dzieciom. Jednak pod naciskiem rodziny Nisha nie decyduje się na nadzwyczajne środki i wraca do domu.

Jest to jednak dopiero początek całej historii bo rodzice kierując się “dobrem własnej córki” postanawiają ją porwać i wysłać do rodziny w Pakistanie aby poznała tradycje jaki obowiązują kobiety w jej kulturze. Pozbawiona możliwości powrotu trafia w sam środek konserwatywnej społeczności, gdzie „europejskie” standardy nie obowiązują, a presja otoczenia jest jeszcze większa niż w rodzinnym domu. Niestety nasza beztroska bohaterka również tam wdaje się w romans, który ma jeszcze bardziej tragiczne skutki…

Film to dosyć standardowa opowieść o różnicach kulturowych między społeczeństwami patriarchalnym, a europejskim (skandynawskim) stylem życia… w sumie nie jest zbyt odkrywczy, a na dodatek nie jest też zbyt przekonujący, a sama bohaterka na dłuższą metę także nie wzbudza sympatii. Jeżeli ktoś już szuka filmu o podobnej tematyce to lepiej obejrzeć – pokazywanego w 2015 roku również na Nowych Horyzontach, greckiego – Mustanga.

Moja subiektywna ocena: 5/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

P.S. Pozostałe części relacji z festiwalu Nowe Horyzonty 2018 znajdziecie pod tagiem nh2018

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s