Nowe Horyzonty 2018: Część II

W drugiej części relacji z festiwalu Nowe Horyzonty 2018 kolejne cztery filmy. Historia o początkach handlu narkotykami w Kolumbii (Sny wędrownych ptaków), dokument o Bergmanie (Bergman – rok  z życia), brawurowa adaptacja książki Ryszarda Kapuścińskiego Jeszcze dzień życia oraz antologia horroru z Kickstartera – Atlas zła.

Sny wędrownych ptaków / Birds of Passage / Pájaros de verano reż. Cristina Gallego, Ciro Guerra (Kolumbia, Dania 2018)

Film który w warstwie fabularnej miał opowiadać o początku handlu narkotykami Kolumbii lat 70. Historia skupia się na losach społeczności Indian Wayuu, a konkretnie rodziny, której młody Rapayete pragnąc zdobyć rękę wchodzącej w dorosłość Zaidii zaczyna prowadzić interesy z gringo dostarczając im marihuanę. I jakie skutki z tego wynikły dla całej społeczności.

Nie jest to jednak kino sensacyjne choć od czasu do czasu ludzie z bronią pojawiają się w akcji to w rzeczywistość jest to bardziej film etnograficzny przedstawiający kulturę i zwyczaje tych nieistniejących już praktycznie społeczności, która doprowadziła się do autodestrukcji w trakcie wojen plemiennych.

Swoją drogą jest to świetny przykład na to jak obsesyjne uszanowanie tradycji i kultury przodków, a także błędnie rozumiany honor doprowadzone do ekstremum potrafi mieć destrukcyjne skutki dla całej wspólnoty.

Moja subiektywna ocena: 6/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB


Bergman – rok z życia / Bergman: A Year in Life reż. Jane Magnusson (Szwecja, Norwegia 2018)

Film dokumentalny przedstawiający postać jednego z najwybitniejszych reżyserów w historii kina. Nie jest to jednak pełne biografia, a skupienie się na przełomowym dla reżyser roku 1957 w którym powstają najbardziej znanych filmy Tam, gdzie rosną poziomki i Siódma pieczęć, a także wielkie przedstawienie teatralne. Oprócz fragmentów rozmów z licznymi osobami które współpracowali z Bergmanem (aktorzy, producenci, osoby techniczne krytycy, dziennikarze, a także inni reżyserzy) pojawia się też wywiad z samym reżyserem. Z filmy ukazuje się obraz skomplikowanej osobowości artysty, chorobliwej, ekstremalnie poświęconej pracy, z wieloma negatywnymi cechami charakterystycznymi dla jednostek wybitnych jak despotyzm, egoizm czy mitomania.

Moja subiektywna ocena: 7/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB


Jeszcze dzień życia / Another Day of Life reż. Damian Nenow, Raúl de la Fuente (Polska, Hiszpania, Niemcy, Belgia, Węgry 2018)

Jako jeden z najciekawszych filmów festiwalu doczekał się oddzielnego wpisu.

Moja subiektywna ocena: 8/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB 


Atlas zła / The Field Guide to Evil reż. Yannis Veslemes, Ashim Ahluwalia, Can Evrenol, Severin Fiala, Veronika Franz, Katrin Gebbe, Calvin Reeder, Agnieszka Smoczyńska, Peter Strickland (Nowa Zelandia 2018)

Projekt tej antologii horroru powstał w ramach akcji crowdfundingowej wspomaganej przez internautów. Składa się na niego 8 nowelek stworzonych przez wyróżniających się reżyserów z różnych krajów. Dostali oni za zadanie stworzenia kilkunastominutowych opowieści inspirowanych podaniami ludowymi ze swoich krajów.

Pomysłodawcy nie są osobami przypadkowymi bo odpowiadają za serial ABCs of Death. Niestety 8 około 20 minutowych nowel w większości rozczarowuj. O ile jeszcze kilka broni się klimatem (Strickland, Karamanis) to większość historii jest dosyć prostych i mało wciągających (a często dodatkowe trudne w zrozumienia dla ludzi nie znających kultury z których się wywodzą). Większość nawet nie posiada interesującej puenty.

Przykład ten pokazuje jak trudno jest nakręcić 20 minutowy film nie posiadając zaskakującej historii, bo trudno w tak krótkim czasie zbudować jakiś głębszy obraz psychologiczny bohaterów. Fani horrorów chyba również nie będą zachwyceni, bo nawet mnie (który nie przepada za tym gatunkiem) nic tam nie przestraszyło (no fragment amerykański może się spodobać miłośnikom kina kampowego).

Warto dodać, że jeden z segmentów został wyreżyserowany przez naszą rodaczkę Agnieszkę Smoczyńską znaną z kultowych Córek dancingu… niestety nawet w tym nie specjalnie wymagającym towarzystwie był to najsłabszy epizod…

Moja subiektywna ocena: 4/10 (jak interpretować moje oceny dowiesz się tutaj.)

Więcej o filmie na: Filmwebie, IMDB

P.S. Pozostałe części relacji z festiwalu Nowe Horyzonty 2018 znajdziecie pod tagiem nh2018

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s